Werk

Phobiarama

Het werk verkent het verband tussen ‘politics of fear’ en de huidige spektakelmaatschappij. De installatie functioneert als een spookhuis; met schijnbaar spectaculaire middelen worden de angst-receptoren van bezoekers aangesproken . Zij nemen plaats in een karretje en maken een rit door verschillende ruimtes: Flikkerende tv-schermen verlichten de installatie, hoorbaar zijn de apocalyptische woorden van politici en terroristen. Een groep fysiek krachtige performers van kleur betreedt de installatie, mannen die in het dagelijks leven worden onderworpen aan vormen van etnisch profileren. Aanvankelijk bedienen de mannen zich van de middelen en esthetiek die we kennen van een spookhuis, ze verschijnen als grizzlybeer en clown, maar gaandeweg wordt hun verschijning en intentie meerduidig. Het onderscheid tussen realiteit en attractie wordt diffuus.

Het werk verkent het verband tussen ‘politics of fear’ en de huidige spektakelmaatschappij. De installatie functioneert als een spookhuis; met schijnbaar spectaculaire middelen worden de angst-receptoren van bezoekers aangesproken . Zij nemen plaats in een karretje en maken een rit door verschillende ruimtes: Flikkerende tv-schermen verlichten de installatie, hoorbaar zijn de apocalyptische woorden van politici en terroristen. Een groep fysiek krachtige performers van kleur betreedt de installatie, mannen die in het dagelijks leven worden onderworpen aan vormen van etnisch profileren. Aanvankelijk bedienen de mannen zich van de middelen en esthetiek die we kennen van een spookhuis, ze verschijnen als grizzlybeer en clown, maar gaandeweg wordt hun verschijning en intentie meerduidig. Het onderscheid tussen realiteit en attractie wordt diffuus.

Video

Video door Thorsten Alofs.

Pers

"Phobiarama behoort tot het type voorstellingen dat opbloeit in een festivalcontext. Het raakt direct aan hoe we nu leven."

'Making a new future at the Holland Festival.' Lyn Gardner schreef over Phobiarama in een serie artikelen over 'Culture after Brexit' voor de British Council (11 augustus 2017)Lees het artikel (in het Engels)

"Immersief theater vereist moed en empathie."

'In the heart of darkness.', Erik Exe Christoffersen voor Peripeti.dk (2 september 2018)Lees de recensie (in het Engels)Lees de recensie (in het Deens)

"Phobiarama is een confronterend werk dat de hedendaagse angstcultuur verkent."

'Frygten er i det, vi forventer at møde i det ukendte.', Denni Ian voor Kultumagasinet Fine Spind (3 september 2018)Lees de recensie (in het Deens)

"Het is onmogelijk om geen ongemak te voelen. En dat is precies het punt, het creëren van een omgeving van onzekerheid. Ons confronteren met onze angst en de beelden die we creëren van de mensen waarvan we denken dat ze ons pijn zullen doen."

'Festugens spøgelseshus er kun for de modige: - Nogle skriger og græder.', Lene Grønborg Poulsen voor Aarhus Stiftstidende (26 augustus 2018).Lees de recensie (in het Deens)

"Beeldend kunstenaar Dries Verhoeven veranderde het 20ste eeuwse spookhuis in een paranoïde en angstaanjagende reis door het 21ste eeuwse politieke landschap en populaire cultuur."

'Phobiarama, LIFT 2018, West Handyside Canopy, Kings Cross, London.', Nick Lambert voor Reviewdonkey (9 juni 2018)Lees de recensie (in het Engels)

"Phobiarama legt enscenerings-mechanismen bloot, het demaskeert en deconstrueert. De stereotype vertolkingen in Verhoevens spookhuis zijn niets meer dan dat en laten ons daarmee inzien, hoe belachelijk onze maatschappelijk geaccepteerde angsten in wezen zijn. (…) Maatschappelijke mechanismes en angstcultuur functioneren precies hetzelfde als theater, namelijk door de mediale enscenering."

'Phobiarama: Von einem, der auszog das Fürchten zu lehren.', Wera Hippesroither voor PW Magazine (15 mei 2018)Lees de recensie (in het Duits)

"Met slim effectbejag maakt Dries Verhoeven een gedurfde voorstelling: dit is een perfect theater van de angst… Hij maakt perfect duidelijk dat degene die waarschuwt voor een klimaatramp, zich van dezelfde apocalyptische taal bedient als degene die een vluchtelingentsunami vreest. (…) Volmaakt huiververmaak met grandioos geslaagde boodschap."

'Volmaakt huiververmaak met grandioos geslaagde boodschap.', Herien Wensink voor De Volkskrant (16 juni 2017)Lees de recensie

"Met vrij simpele middelen laat Verhoeven je reflecteren op een onaangename waarheid: ook echte angsten bevredigen een behoefte…Maar, en daar zit het mooie venijn van deze installatie, die angstkermis is niet onschuldig: het tekent onze blik op de werkelijkheid".

'Ineens staat er een beer naast je.', Simon van den Berg voor Het Parool (14 juni 2017)Lees de recensie

"Phobiarama ontmaskert op pakkende en onsubtiele wijze het mechaniek van angst en macht in onze maatschappij".

'Spookhuis ontmaskert onze angst.' Sara van der Kooi voor Trouw (14 juni 2017)Lees het artikel

"(...) ik ben er niet op uit een sluitend statement te maken. Daar is de problematiek veel te complex voor. Het is al heel wat als een toeschouwer zijn eigen onderbuik begrijpt".

'Samen in de botsautootjes lekker griezelen over hoe vreselijk bang je bent voor elkaar.', Hein Janssen voor de Volkskrant (13 juni 2017)Lees het artikel

"In een theatraal spookhuis slalom je drie kwartier lang door collectieve angsten, om die vervolgens op poëtische wijze in de ogen te kijken".

'Spookhuis confronteert met collectieve angsten.', Boukje Cnossen voor Theaterkrant.nl (13 juni 2017)Lees de recensie

"We leven in een tijd waarin we continue gewaarschuwd worden".

'Nooit meer slapen', Tjitske Mussche voor de VPRO (12 juni 2017)Luister het fragment terug

"Ik ben in je onderbuik aan het poeren".

'Griezelen in het spookhuis van Dries Verhoeven.', Ron Rijghard voor NRC (1 juni 2017)Lees het artikel

“Zoals met eerdere werken van Dries Verhoeven, lukt het degene die de ontworpen ruimte van Phobiarama betreedt, niet om een passieve bezoeker te blijven. Een levende installatie en tegelijkertijd een commentaar op het 'theater van de angst' dat we dagelijks zien en ervaren. De performatieve installatie wil ons provoceren, ons bang te maken, ons laten nadenken en uiteindelijk ons naar onszelf laten kijken.”

'Zwarte doos op het Syntagmaplein.', Christina Sanoudou voor Kathimerini, p.15 (9 mei 2017)Lees het artikel (in het Grieks)

“De setting doet ons denken aan spookhuizen, waar geesten en spinnen in je gezicht springen en draken en monsters je aanvallen. In 'Phobiarama' zijn deze beangstigende figuren vervangen door terrorisme, de Brexit, nationalisme en rechts-extremisme, immigranten en de mogelijke gevolgen van het verlaten van de Eurozone."

'De kleine angsttrein van Brexit en Grexit.', Mairis Adamopoulou voor The News, p.34 (9 mei 2017)Lees het artikel (in het Grieks)

Credits

concept Dries Verhoeven
productie Studio Dries Verhoeven
performance Michelangelo Hansen, Quincy Nelstein, Sohrab Bayat, Malcolm Hugo Glenn, Rodney Glunder, Rosario Roumou, Virginio Papa, Zouhair Mtazi, Tony Cakkie, Nabil Mallat, Rudolf Vooys & Andreas Koundourakis
dramaturgie Lara Staal
casting Renske Pluimers & Marc van Bree
bewerking Athene Theodora Kapralou
geluidsontwerp S.M. Snider
video Thorsten Alofs
software Sylvain Vriens
kostuum Tentacle Studio
ontwikkeling technisch systeem Nelissen decorbouw
video ontwerp (stage) Casper Wortmann
stage regie Carmen Schwarz

Met dank aan Demi vom Hexenzauber (Hella), Earl Daniel, Ozan Aydogan Sohrab Bayat & Quincy Nelstein.